Dwa lata za zabicie noworodka znalezionego w śmietniku

Proces toczył się za zamkniętymi drzwiami. Kobieta była oskarżona o zabójstwo swojego nowonarodzonego dziecka. Groziło jej co najmniej 8 lat więzienia. Na ostatniej rozprawie, przed tygodniem, prokurator zażądał dużo więcej - 14 lat pozbawienia wolności. Ale już wtedy sąd wydał zaskakujący werdykt: wypuścił Agnieszkę W. z aresztu. A wczoraj ogłosił równie zaskakujący łagodnością wyrok: dwa lata więzienia. Sprawa zabójstwa noworodka ma swój początek w sierpniu 2007 r. Agnieszka W. zgłosiła się wówczas na oddział ginekologiczny szpitala przy al. Kraśnickiej w Lublinie z krwotokiem z dróg rodnych. Lekarz nie miał najmniejszych wątpliwości, że pacjentka jest tuż po porodzie. Nie potrafiła odpowiedzieć, gdzie jest dziecko. Niedługo potem policjanci odkryli zwłoki noworodka w kontenerze na śmieci przy ul. Herbowej. Biegli nie mieli wątpliwości, że dziecko urodziło się żywe. Dzieciobójczyni została aresztowana. - Po zawinięciu w ręcznik umieściła noworodka płci żeńskiej w czterech plastikowych torbach. Dwie zawiązała na podwójne węzły, uniemożliwiając dopływ tlenu - przypominał wczoraj makabryczne okoliczności sędzia Jarosław Kowalski. Dlaczego sąd wymierzył karę tak wyraźnie odbiegającą od oczekiwań prokuratury? Uznał bowiem, że kobieta działała pod wpływem szoku porodowego. A za zabicie dziecka w takim stanie grozi najwyżej pięć lat więzienia. Co więcej - na niski wymiar kary miało wpływ też to, że dzieciobójczyni była częściowo niepoczytalna. Taką opinię wydali biegli psychiatrzy z Pruszkowa. Takie stanowisko to rzadkość. Zwykle lekarze dochodzą do wniosku, że poród nie ma wpływu na zachowanie matek, które zabiły nowonarodzone dzieci. Prokuratura najprawdopodobniej odwoła się od wyroku, ale Agnieszka W. - jeśli dojdzie do nowego procesu - będzie już odpowiadać z wolnej stopy. Po każdym przypadku śmierci noworodka lekarze przypominają, że kobieta bez najmniejszych konsekwencji może zostawić dziecko w specjalnym łóżeczku, które szpitale przygotowały dla niechcianych dzieci. - Nie zdarzyło się jeszcze, żeby jakaś matka to zrobiła - mówi doktor Andrzej Jarząbek z oddziału położniczego szpitala im. Jana Bożego w Lublinie. - Jednak gdyby taki przypadek się trafił, maluch trafiłby natychmiast pod opiekę lekarzy, a potem do adopcji. Innym rozwiązaniem są prowadzone przez zakonnice tzw. Okna życia - miejsca przy Caritasie, gdzie anonimowo można zostawić noworodka. Jeszcze w maju pierwsze takie \"okno” powstanie w naszym regionie. W siedzibie Sióstr Franciszkanek Misjonarek Maryi przy ul. Zdanowskiej w Zamościu. (TOM)