Gruźlica jest, badań nie ma

– Dodatkowe badania wiązałyby się z kosztami. Nie mamy pieniędzy. Nic szczególnego nie przygotowaliśmy Pracujemy cały rok, a nie tylko przy okazji święta – powiedziała dr Maria Jasionowicz, kierownik Wojewódzkiej Przychodni Przeciwgruźliczej i Chorób Płuc w Lublinie, monitorującej sytuację epidemiologiczną w województwie. Inne poradnie chorób płuc i gruźlicy też się nie wysiliły. Ani ta w Szpitalu Wojewódzkim im. Jana Bożego w Lublinie, ani w SP ZOZ w Lublinie, ani w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym w Białej Podlaskiej. Sanepid skupił uwagę na personelu medycznym. – Zrobiliśmy szkolenie dla pielęgniarek z gabinetów medycyny szkolnej – mówi Jerzy Kowalczyk, rzecznik prasowy Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Lublinie. – Wspólnie z Wojewódzką Poradnią Przeciwgruźliczą realizujemy Lokalny Program Zapobiegania Gruźlicy. Rozpoczął się on szkoleniem dla lekarzy rodzinnych. Okazuje się bowiem, że o gruźlicy, o prawidłowym jej rozpoznaniu wielu lekarzy z ośrodków zdrowia ma nikłe pojęcie. Sprawdziliśmy więc, czy Narodowy Fundusz Zdrowia wykupił dla mieszkańców Lubelszczyzny jakikolwiek profilaktyczny program dotyczący gruźliczy. – W tym roku nie zakontraktowaliśmy żadnych programów profilaktycznych – mówi Anna Józefczuk-Majewska, rzecznik prasowy NFZ w Lublinie. W 2000 roku Lubelszczyzna jest na piątym miejscu w Polsce pod względem zapadalności na gruźlicę. W 2003 roku była już na pierwszym miejscu, mając najwyższy wskaźnik – 38,3 zachorowań na 100 tys. mieszkańców. Średnia dla Polski wynosi 26,8. Powodem zachorowań są bieda, nałogi i brak profilaktyki.