Akta walają się w trawie

- Jestem studentem Wydziału Artystycznego UMCS. Robię zdjęcia różnych dziwnych miejsc. Zaintrygowało mnie młode drzewko, na którym powiewały strzępy folii. Pod nim znalazłem teczki z dokumentami. Postanowiłem was zawiadomić - mówi Dawid Jurek. W tekturowych skoroszytach są akta pracowników nieistniejącego już Lubelskiego Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego (LPPH) sp. z o.o. Znaleźliśmy w nich nie tylko dane osobowe i adresy. Z lektury dowiadujemy się m.in., że pan W. w latach 1977-85 pracował w miejskich wodociągach, a później w firmie BOMiS w Minkowicach k. Lublina. W maju 1989 r. na kierowniczym stanowisku w LPPH zarabiał 120 tys. zł, w 1990 r. był zaopatrzeniowcem, a w 1991 r. zarabiał tam jako akwizytor 1,5 mln zł miesięcznie. - Ktoś zwyczajnie wyrzucił archiwum. Na pewno nie powinno się tak stać - oburza się Ireneusz Miziak, z którego teczki dowiedzieliśmy się nie tylko o jego zarobkach, ale i tego, że procesował się z pracodawcą przed sądem pracy. - Nasza firma zajmowała się różnymi rzeczami: szyciem dresów, budowlanką. Później upadła. Wiem, że jeden ze wspólników zajął się potem rynkiem deweloperskim i stawiał jakieś biurowce przy Zana - dodaje Miziak. To właśnie obok tych biurowców walały się papiery. Na aktach LPPH są podpisy dwóch prezesów spółki: przedsiębiorcy do dziś działającego w branży budowlanej i obecnego wysokiego urzędnika marszałka województwa. Ten pierwszy wczoraj po południu nie odbierał komórki. Do drugiego nie zdołaliśmy dotrzeć. Pod drzewkiem znaleźliśmy też papiery innej nieistniejącej już firmy: LTC sp. z o.o. To druki PIT-8B za rok 1995, na których spółka wykazuje dochody swych zleceniobiorców, między innymi pana Józefa. - Nie wiem, skąd te dane tam się znalazły, ale znaleźć się nie powinny - denerwuje się mężczyzna. Jako siedziba LTC widnieje ul. Boczna Żabiej 6, czyli ostatni z pojawiających się w stercie dokumentów adres LPPH. Takie potraktowanie dokumentów kłóci się z ustawą o ochronie danych osobowych. O komentarz poprosiliśmy rzecznika policji w Lublinie Witolda Laskowskiego:  Niech wasz Czytelnik najpierw powiadomi policję, a my będziemy wiedzieli, co robić. Od tego zacznijmy.