Przeglądarka, z której korzystasz jest przestarzała.

Starsze przeglądarki internetowe takie jak Internet Explorer 6, 7 i 8 posiadają udokumentowane luki bezpieczeństwa, ograniczoną funkcjonalność oraz nie są zgodne z najnowszymi standardami.

Prosimy o zainstalowanie nowszej przeglądarki, która pozwoli Ci skorzystać z pełni możliwości oferowanych przez nasz portal, jak również znacznie ułatwi Ci przeglądanie internetu w przyszłości :)

Pobierz nowszą przeglądarkę:

Magazyn

7 listopada 2015 r.
9:15

Film o Beksińskich zrealizuje producent z Lublina. "To dramat, ale nie tak mroczny"

0 1 A A

Sztuka nie jest centralnym elementem tego filmu, choć oczywiście jest w tle i silnie wpływa na życie rodziny. Roberta zafascynowało to, że wszyscy, z wyjątkiem Tomka, zmarli w jednym mieszkaniu. Rozmowa z Leszkiem Bodzakiem, producentem filmu „Ostatnia Rodzina”

AdBlock
Szanowny Czytelniku!
Dzięki reklamom czytasz za darmo. Prosimy o wyłączenie programu służącego do blokowania reklam (np. AdBlock).
Dziękujemy, redakcja Dziennika Wschodniego.
Kliknij tutaj, aby zaakceptować

• To prawda, że scenariusz filmu o rodzinie Beksińskich powstawał 10 lat? 

- Pierwsza wersja powstawała prawie siedem lat. Robert Bolesto zaczął pisać w 2003 r. I bardzo długo szukał klucza do tej historii. Wydaje mi się, że znalazł go dopiero po śmierci Zdzisława Beksińskiego w 2005 r. Potem było długie wertowanie archiwaliów w Muzeum Historycznym w Sanoku, stypendium scenariuszowe Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej, a w 2010 r. gotowy tekst znalazł się w finale prestiżowego konkursu scenariuszowego Hartley-Merrill (obecnie Script Pro).

• Czyli Bolesto nie czytał książki Magdaleny Grzebałkowskiej.

- Nie, scenariusz powstał na długo przed ukazaniem się książki. Często ludzie pytają co ten film ma wspólnego z „Beksińscy. Portret podwójny”. Oprócz bohaterów i części znanych powszechnie faktów: niewiele. Gdy książka się ukazała, to my mieliśmy już inną wizję opowiadania tej historii. Chcieliśmy odtworzyć 28 lat z życia rodziny od wewnątrz, mocno bazując m.in. na archiwaliach: nagraniach audio i wideo z Muzeum Historycznego w Sanoku.

Jest to historia o rodzinie, nie tylko o ojcu - wybitnym artyście i synu, Tomku Beksińskim - kultowym dziennikarzu muzycznym i tłumaczu filmowym. Jest to również opowieść o niezwykłej kobiecie - Zofii Beksińskiej, o babciach, które mieszkały razem z całą rodziną. „Ostatnia Rodzina” opowiada o więzach rodzinnych. Sztuka nie jest centralnym elementem filmu, choć oczywiście jest w tle i silnie wpływa na życie rodziny. Roberta zafascynowało to, że wszyscy, z wyjątkiem Tomka, zmarli w jednym mieszkaniu. A Tomek, gdy się wyprowadził, to zaledwie kilkaset metrów od rodziców. Film jest też pełny niezwykłego humoru, czasem rubasznego, czasem czarnego. Beksińscy często sobie żartowali, zwłaszcza we własnym gronie, ale również z ludźmi spoza rodziny.

• Dlaczego ten film powstaje dopiero teraz?

- Było to uzależnione od wielu czynników prawnych i emocjonalnych. Przez długi czas wydawały się one nie do przejścia. Ten film budzi wiele emocji. Każdy ma swój punkt widzenia na to, co się wydarzyło. Jest mnóstwo kontrowersji towarzyszących i śmierci Tomka, i śmierci Zdzisława. A my chcieliśmy opowiedzieć historię z naszej perspektywy. Uczciwą, nie osądzającą, dającą możliwość wielu interpretacji.

To wszystko wymagało długich rozmów ze wszystkimi, których ta historia bezpośrednio dotyczy. Od dyrektora Wiesława Banacha i wspomnianego muzeum w Sanoku, które jest jedynym testamentowym spadkobiercą spuścizny Zdzisława Beksińskiego, przez Piotra Dmochowskiego, marszanda Beksińskiego, który jest jedną z kluczowych postaci w scenariuszu. Bez jego zgody i wsparcia ciężko by było ten istotny wątek pociągnąć w filmie. Kluczowa, szczególnie dla Dawida Ogrodnika, była również możliwość spotkań z przyjaciółmi Tomka Beksińskiego i ludźmi, którzy dbają o pamięć o nim. Zależało nam też, by cały projekt powstawał przy akceptacji i wsparciu tych, dla których Beksińscy byli ważni. To wszystko wydawało się nie do pogodzenia z uwagi na wiele trudnych kwestii, towarzyszących życiu rodziny, a których scenariusz nie unika.

Ja dostałem ten projekt w ręce w maju ubiegłego roku. Przez prawie pół roku toczyły się rozmowy ze wszystkimi, na których nam zależało, aby wyrazili zgody lub chęć wsparcia dla naszego filmu. Najważniejsze, że się udało.

• Z kim były największe trudności? 

- Każdy miał jakieś obawy, zastrzeżenia, lęki. To zrozumiałe. Ci ludzie znali osobiście bohaterów naszego filmu, my nie. Dla przyjaciół Beksińskich byliśmy ludźmi z zewnątrz: przyszliśmy i chcieliśmy zrobić film o ludziach, którzy byli dla nich bliscy. Pojawił się strach. Co ci młodzi chcą zrobić? Jaką historię chcą opowiedzieć? Kluczem była cierpliwość i wzajemny szacunek w wielomiesięcznych rozmowach.

• Jesteście w trakcie zdjęć.

- Pierwsze zdjęcia odbyły się w lipcu, główny okres zdjęciowy ruszył pod koniec września i zakończy się 14 listopada. Dni zdjęciowych jest 37. Kręcimy w Warszawie i okolicach. Mieszkania Beksińskich, praktycznie w skali 1:1, zostały zbudowane na hali. Nie można było postąpić inaczej: przez 28 lat zmieniał się wystrój, a nawet architektura. W pewnym momencie Zdzisław Beksiński połączył swoje mieszkanie z sąsiednią kawalerką. Ze względu na specyfikę wizualną Służewia również nie można było kręcić gdzieś indziej, w jakimś przypadkowym miejscu, w mieszkaniach na jakimś innym osiedlu. A w prawdziwych mieszkaniach Beksińskich mieszkają już inni ludzie. Chociaż z pewnych względów jedną ze scen zrealizujemy w prawdziwym mieszkaniu Tomka Beksińskiego, ale nie zdradzę którą i dlaczego...

• Byliście w tych prawdziwych mieszkaniach?

- Byliśmy w mieszkaniu Tomka, część członków ekipy była też w mieszkaniu Zdzisława. Ale by je wiernie odtworzyć bazowaliśmy przede wszystkim na planach i archiwaliach. Naszym głównym konsultantem historycznym jest dyrektor muzeum w Sanoku, pan Wiesław Banach. W mieszkaniu bywał często pan Piotr Dmochowski, który też dzielił się z nami swoimi wskazówkami. Jak mówi Janek (Jan P. Matuszyński, reżyser - przyp. aut.), jest to najlepiej zdokumentowana rodzina na świecie. Są zdjęcia, nagrania audio, a od momentu kiedy Zdzisław zaczął rejestrować życie rodziny na kamerze VHS także materiały wideo. Bazowaliśmy zatem na całej masie archiwaliów.

• Obejrzeliście wszystko?

- Dzieliliśmy się, chyba tylko reżyser obejrzał wszystko. Każdy potrzebował innych materiałów: aktorzy, scenograf, operator. To się czasem zazębiało, ale nie zawsze - np. bardzo intymne dzienniki foniczne dostali przede wszystkim aktorzy, nie było potrzeby rozdawać tych materiałów innym członkom ekipy.

• Czy archiwalia zostaną wykorzystane w filmie w oryginale? 

- Zobaczymy. Nie mogę tego zdradzać.

• Zdzisława gra Andrzej Seweryn, Tomasza Dawid Ogrodnik, Zofię Aleksandra Konieczna, marszanda Andrzej Chyra.

- Zgodzili się wszyscy, którym reżyser zaproponował role. Część została wybrana od razu, część w castingu, ale w zasadzie niemal od początku wiedzieliśmy kto powinien zagrać poszczególne role. Czasem tylko casting to potwierdzał.

• Reżyser zgłosił się do pana? 

- Autor scenariusza, czyli Robert Bolesto, obrał ciekawą strategię: najpierw znaleźć reżysera, a potem razem szukać producenta. Więc najpierw Robert znalazł Janka. Obaj mają tą samą agentkę: Iwonę Ziułkowską-Okapiec. I to ona zadzwoniła do mnie podejrzewając, że mogę się z nimi dogadać, a dodatkowo jako producent-prawnik z wykształcenia rozstrzygnąć wszystkie problemy prawne. Podejrzewała słusznie.

• Z czym są największe trudności? 

- Chyba z odtworzeniem świata, którego już nie ma. Jestem ciekaw, czy widzowie będą sobie zdawać sprawę z tego jak bardzo ta pozornie kameralna opowieść jest naszpikowana efektami specjalnymi. Niemal każda scena powstaje z udziałem CGI (obrazy generowane komputerowo - przyp. red.). Polska diametralnie się zmieniła przez ostatnie 20-30 lat. Dziś bardzo ciężko jest wiernie oddać realia z lat 80., czy 90. Zwłaszcza, jeżeli mamy do czynienia z materią, którą wiele osób zna, bo jest dostępna w internecie.

• To debiut fabularny reżysera. Nie bał się pan, że film, na który wielu czeka, robi debiutant? 

- Ani ja się tego nie bałem, ani widocznie eksperci PISFu, czy koproducenci. Jan P. Matuszyński nakręcił jeden z najbardziej nagradzanych polskich dokumentów ostatnich lat, „Deep Love”. Ja osobiście odbieram ten film jako dokumentalny thriller fabularyzowany. Po tym filmie widać jak utalentowanym jest reżyserem. Swoją drogą byłem świeżo po obejrzeniu „Deep Love” kiedy dostałem propozycję spotkania się z Jankiem. Widziałem film na Krakowskim Festiwalu Filmowym i pomyślałem, że warto byłoby współpracować z tym reżyserem. Na drugi dzień zadzwoniła do mnie Iwona. Nieprawdopodobny zbieg okoliczności.

• W materiałach prasowych przeczytałam, że „film wykracza poza ramy klasycznej biografii”.

- Historia obejmuje lata 1977-2005, od momentu kiedy Tomek przeprowadza się do swojego mieszkania, aż do śmierci Zdzisława. Ale nie pokazujemy tylko poszczególnych etapów życia bohaterów; sukcesów Zdzisława, kroków w karierze Tomka. Ważniejsze są relacje rodzinne niż kolejne etapy biografii. Kluczowy jest też sposób opowiadania: bardzo blisko postaci. Widz będzie miał poczucie bycia w epicentrum życia tej rodziny.

• „Muzyka, której do tej pory nie było w polskim kinie”. To z konferencji prasowej 

- I nic więcej nie powiem.

• A może jednak? 

- Ten film jest bardzo mocno osadzony w popkulturze. Obaj - zarówno Zdzisław, jak i Tomek Beksińscy - mieli olbrzymi wpływ na rozwój popkultury w naszym kraju i są jej symbolami. Malarstwo Beksińskiego było np. inspiracją do strony wizualnej hollywoodzkiej produkcji „Łowca czarownic” z Vinem Dieselem, który wszedł właśnie do polskich kin. Z kolei Tomek to osoba, która kształtowała gusta muzyczne współczesnych 30-40 latków. Po raz pierwszy „puszczał” wielu zachodnich artystów na antenie radiowej Trójki. Niewątpliwie tej muzyki w tym filmie musi być dużo, chociaż nie zawsze będą to oczywiste cytaty. Jego muzycznych fascynacji było wiele, nie trzeba brać tych kilku najpopularniejszych utworów, można sięgnąć głębiej.

• Aurum Film wypływa na szerokie wody.

- Jesteśmy pierwszą firmą z Lublina, której udało się dostać dotację z PISF na produkcję filmu fabularnego: najpierw na produkcję filmu „Carte blanche”, a teraz 3 miliony zł na „Ostatnią Rodzinę”. Firma funkcjonuje już od dawna, zakładałem ją ze swoimi wspólnikami - Moniką Kokoszką i Pawłem Zającem - jako spółkę doradczą. W pewnym momencie ze środków unijnych kupiliśmy sprzęt filmowy. Dla mnie to było coś szczególnego, bo przez długi czas przygotowywałem się do tego, by zająć się filmem. Częściowo uczyłem się produkcji sam, częściowo na studiach podyplomowych. Widziałem w swoim życiu tysiące filmów, a możliwość ich produkowania i sprawiania, że powstają, to realizacja marzeń. Ale odkąd zacząłem zajmować filmami, to mniej ich oglądam. Mam mało czasu. Taki paradoks.

Kolejna rzecz, która mnie zawsze fascynowała to dystrybucja filmowa. To trudna strefa kina, ciężka do zrozumienia. Jest mnóstwo zagadek skrzętnie skrywanych przez ludzi, którzy tę wiedzę mają. A tak naprawdę to właśnie od dystrybucji zależy to, co się z filmem dzieje. Wyprodukować to jedno, a sprawić by ludzie go obejrzeli, to coś całkiem innego. Żeby produkować filmy w naszym kraju, trzeba to naprawdę uwielbiać: inaczej można mieć duże wątpliwości czy to ma sens. Większość polskich filmów się nie zwraca. Poświęca się dwa, trzy lata swojego życia na coś, co może się okazać kompletnym niewypałem. To bardzo ryzykowny biznes. Można się bardzo łatwo wywrócić, na każdym poziomie. Tworzenie struktury finansowania filmu fabularnego to strategiczne zadanie. Jest wiele bardzo nieprzyjemnych historii producentów, których dużo to kosztowało: i zdrowia, i pieniędzy. Ale na szczęście są też sukcesy i do nich trzeba dążyć.

Oczywiście wielkim wsparciem dla polskich producentów jest PISF. Ale PISF pokrywa tylko jakąś część budżetu. Np. przy „Ostatniej Rodzinie” mamy 3 mln zł z PISF, ale równie istotne było, skąd wziąć pozostałe 3 miliony?

• Właśnie, skąd? 

- Trzeba szukać, rozmawiać, pozyskiwać partnerów, namawiać ich. Po prostu zgarniać pieniądze na rynku. A z tym jest różnie. Wiele zależy od projektu i innych czynników, łącznie ze zdolnością przekonywania ze strony producenta. Przy „Ostatniej Rodzinie” jest HBO Europe, które rzadko finansuje produkcje polskich filmów fabularnych, w zasadzie robią to tylko wtedy, gdy czują, że mogą z pełnym przekonaniem dać przy projekcie swoje logo jako stempel jakości. Pozyskaliśmy też dofinansowanie z Mazowieckiego Funduszu Filmowego. Ważnym wsparciem jest dla nas dystrybutor Kino Świat. W projekcie jest również firma postprodukcyjna Lightcraft. Stopień skomplikowania efektów jest tak duży, że od początku chciałem, aby firma postprodukcyjna była koproducentem filmu i traktowała ten film też jak swoje dziecko.

• Łatwiej było znaleźć środki na „Ostatnią Rodzinę” niż na „Carte Blanche”? 

- Łatwiej. Mimo, że ten film jest dużo droższy, „Carte Blanche” miał budżet ponad 4 mln, ten ma prawie 6. Na pewno nazwisko Beksińskiego rozpala wyobraźnię. Wiele osób chce się czegoś o nim dowiedzieć i zobaczyć tę historię na ekranie. To naturalne. Ale były też takie instytucje, które się tego filmu bały. Bo Beksińscy budzą emocje. Różne. Niektórym kojarzy się pozytywnie, a inni myślą „to ta mroczna rodzina” i z góry ten projekt odrzucają. A ta historia może nie jest zabawna, ale pełna niesamowitego poczucia humoru, które postaci niosą ze sobą. Mimo, że zmierzają ku niezbyt przyjemnemu - mówiąc eufemistycznie - końcowi. Na spotkaniu dla dystrybutorów zagranicznych, którzy zresztą już się interesują tym filmem, powiedziałem, że robimy coś w rodzaju kombinacji „Fanny i Alexander” z „Rodziną Addamsów” (śmiech). To uproszczenie, ale czasem niezbędne.

• Jaki to gatunek? 

- Dramat, ale nie tak ponury czy mroczny jak niektórzy myślą.

• Nie korzystacie z greenscreena na hali. Czego używanie w zamian?

- Najnowszej generacji projektorów do przedniej projekcji. To rzecz kompletnie innowacyjna. Nikt tego w Polsce nie robił w taki sposób, z zastosowaniem dokładnie takich rozwiązań i na taką skalę. Duża część filmu dzieje się w mieszkaniach Beksińskich. Wiadomo, że za oknem musiały być widoczne ulice z poszczególnych dekad. W dodatku ten krajobraz musiał się przez 28 lat zmieniać. A przecież nie wybudujemy osiedla lat 70., 80. i 90. W takich sytuacjach na hali stosuje się greenscreeny, a potem wkluczowuje się tło. Wydłuża to bardzo proces postprodukcji, a na planie jest nieodzowne wrażenie sztuczności. Wszyscy udają, że jest coś za oknem, a tam jest tylko zielona płachta.

Operator, Kacper Fertacz, wdrożył pomysł, by zastosować przednie projekcje. Kiedy usłyszałem z czym to się wiąże, to zbladłem. To dość skomplikowana technologia. Nowoczesne i bardzo głośne projektory wyświetlają na wielki ekran obraz, który jest za oknem. Powstaje on wcześniej w firmie postprodukcyjnej, na bazie archiwaliów, zdjęć, itd. Największy był problem z głośną pracą projektorów. Podczas prób zagłuszały dźwięk na planie. Z kolei zabudowane szybko się nagrzewały i mogły pracować tylko pół godziny, a nie 12.

Wydało się, że to nie do zrobienia, chociaż wiedzieliśmy, że ta technologia została ostatnio użyta w Hollywood przy filmie „Niepamięć” z Tomem Cruisem. U nas też już przy pierwszych testach było wiadomo, że przednia projekcja daje wizualnie efekt absolutnie niesamowity. W końcu projektory zawisły nad scenografią. Gdyby spadły to zniszczyłyby dekoracje zbudowane za kilkaset tysięcy złotych. Z dźwiękiem też sobie na szczęście poradziliśmy.

• Duże jest zainteresowanie tym filmem? 

- W Polsce ogromne, jak się już przekonaliśmy. Mieliśmy dzień dla mediów, było więcej chętnych niż mogliśmy wpuścić. I cały czas chcą przyjść na plan. Gdy opublikowaliśmy pierwsze zdjęcia aktorów w charakteryzacji to ten post na Facebooku zobaczyło ponad 100 tysięcy ludzi. Zaczynamy czuć dużą presję.

• Plany na przyszłość? 

- Razem z moją obecną wspólniczką, Anetą Hickinbotham, po „Ostatniej Rodzinie” będziemy produkować ekranizację nagrodzonej NIKE powieści Joanny Bator „Ciemno, prawie noc” w reżyserii Borysa Lankosza. Zdjęcia będą realizowane w przyszłym roku, głównie na Dolnym Śląsku. Mam nadzieję wkrótce jednak wrócić do Lublina. W 2017 r. chciałbym zrealizować tu nowy projekt z Rafaelem Lewandowskim, twórcą nagradzanego „Kreta”. Na pewno będzie budził emocje. To opowieść o gniewie młodych ludzi. Dotyczy także rodzącego się buntu antysystemowego polskiej młodzieży i ekstremizmów, które się z tym wiążą. Myślę, że ten film będzie dużym wydarzeniem. Mam nadzieję, że Lublin przyjmie nas ponownie z otwartymi ramionami. W drugiej połowie listopada chcemy przyjechać tu razem z Rafaelem i współscenarzystą Jarosławem Kamińskim na dokumentację.

• Czego szukacie? Plenerów? 

- Szukamy raczej pewnych osób, które mogą nam pomóc przy pracach nad scenariuszem.

• Lublin to jego pomysł, czy pana? 

- Razem stwierdziliśmy, że film powinien być kręcony we wschodniej Polsce i to właśnie tutaj, w Lublinie. „Carte Blanche” zrobiło wiele dobrego dla Lublina, ale myślę, że nadszedł dla tego miasta taki czas, że już nie musi promować się tylko przez efektowne obrazki ze Starego Miasta. Kraków dofinansował „Pod Mocnym Aniołem” Wojtka Smarzowskiego, mimo że film pokazuje miasto jako rynsztok. Ale w pewnym momencie jest tak, że miasto zaczyna być znane z tego, że wspiera wysokiej jakości artystyczne kino, a nie filmy, które mają tylko promować je wizualnie. Promocja poprzez artystyczną jakość działa bardzo dobrze.

• Od kilku lat w Lublinie funkcjonuje Lubelski Fundusz Filmowy. Z pana punktu widzenia: w obecnej formule i wysokości to się sprawdza? 

- Funduszy regionalnych jest coraz więcej, w całej Europie. Każdy chyba zdaje sobie sprawę z tego, że film jest tą formą sztuki, która przynosi ogromne, często wręcz niemierzalne i długotrwałe korzyści. Tylko, że jednocześnie każdy chciałby za małe pieniądze mieć promocję wartą miliony. Trzeba pamiętać, że każdy wyjazd ekipy poza Warszawę, a zdecydowana większość filmowców jest z Warszawy, kosztuje. Więc jeśli w jakimś regionie zdjęcia kosztują dużo więcej niż region jest w stanie zrefundować, to zaczyna się kalkulacja czy warto tam jechać? Kalkulują Amerykanie, więc to oczywiste, że kalkulują też polscy producenci. Oczywiście nigdy nie jest tak, że region zwraca 100 proc. kosztów wydanych u siebie: to by z kolei nie miało sensu dla regionu, bo przecież chodzi też o to, żeby filmowcy zostawili jakieś pieniądze na danym terenie. To się po prostu musi opłacać obu stronom.

W przypadku sukcesu filmu wartość promocyjna jest olbrzymia. Ile Chorwacja zyskała na tym, że był tam realizowany serial „Gra o tron”? Jak wielkie znaczenie dla Pragi miało osadzenie tam akcji „Amadeusza” czy pierwszej części „Mission: Impossible”? To oczywiście pytania retoryczne. Do dziś zresztą jest w USA moda na Pragę. Chociaż nie bez znaczenia w tej kwestii są ulgi finansowe dla zagranicznych filmowców, które w Polsce nie istnieją.

Lublin ma ogromny potencjał, więc dobrze byłoby, by Lubelski Fundusz Filmowy dalej się rozwijał i miał coraz większy budżet, porównywalny chociaż z niektórymi funduszami w Polsce. Mam nadzieję, że jest na dobrej drodze i kibicuję pod tym względem Lublinowi, bo powinien cały czas odznaczać się na polskiej mapie filmowej. Jestem pewny, że to się miastu bardzo szybko zwróci w pieniądzach, które w tym mieście zostawią filmowcy i turyści. A „Carte Blanche” i Lublin zobaczył już niemal cały świat. Film był pokazywany m.in. w Brazylii, Austrii, Peru, Czechach, Francji, USA, Chinach, Tajwanie i wielu innych państwach. To chyba niesamowita promocja, prawda?

• Carte Blanche się podoba? 

- Tak, zdecydowanie. Najlepszym tego dowodem jest Grand Prix w Szanghaju, na festiwalu klasy A i wiele innych nagród na innych festiwalach, ostatnio w Sao Paulo. No i lubelskie trolejbusy zrobiły furorę: często widzowie o nich mówią.

Premiera filmu “Ostatnia Rodzina” jest planowana na jesień 2016 r

SANOK, SŁUŻEW, SANOK

Rodzina Beksińskich od pięciu pokoleń związana była z Sanokiem. Pradziadek Zdzisława, w latach 40. XIX wieku założył Zakłady Kotlarskie, które dały początek fabryce wagonów i autobusów Autosan. Dziadek Władysław był architektem miejskim. Po studiach architektonicznych Zdzisław, razem z żoną Zofią mieszkał w Krakowie, Rzeszowie i w Sanoku, gdzie w 1952 r. urodził się ich syn Tomasz. Beksiński był plastykiem w Autosanie, opracowywał stylistykę prototypowych autobusów i mikrobusów. Rodzina wyjechała z miasta latem 1977 r., gdy miasto zdecydowało o rozbiórce ich rodzinnego domu przy ulicy Jagiellońskiej.

Zamieszkali w M-5 w bloku przy ul. Sonaty na warszawskim Służewiu razem z matkami Zdzisława i Zofii. Wszyscy w tym mieszkaniu zmarli: najpierw obie matki, potem Zofia (w 1998 r.). Rok później w mieszkaniu obok Tomek popełnił samobójstwo. W nocy z 21 na 22 lutego 2005 roku, na kilka dni przed swymi 76. urodzinami Zdzisław Beksiński został zamordowany. 19-letni mieszkaniec Wołomina Robert K. zadał malarzowi 17 ciosów nożem. Został skazany na 25 lat więzienia, a jego 16-letni kuzyn, który pomagał zatrzeć mu ślady zbrodni, na 5 lat. Dzień pogrzebu Zdzisława był w Sanoku oficjalnym dniem żałoby.

Cały swój dorobek artystyczny Beksiński zapisał w testamencie Muzeum Historycznemu w Sanoku. Po śmierci artysty oprócz obrazów, grafik i zdjęć muzeum dostało także mieszkania, lokaty bankowe, listy i filmy dokumentujące życie rodziny.

Plan zdjęciowy
Plan zdjęciowy
Reżyser Jan P. Matuszyński i operator Kacper Fertacz
Reżyser Jan P. Matuszyński i operator Kacper Fertacz

Komentarze 1

Najlepsze · Najnowsze
Avatar
Gość / 11 listopada 2015 o 07:35
0
a kiedy będzie o kieliszkach
Avatar
Gość / 11 listopada 2015 o 07:35
0
a kiedy będzie o kieliszkach
Zobacz wszystkie komentarze 1

Skomentuj

Zaznacz "Nie jestem robotem", by dodać komentarz:
Twój komentarz został dodany

Pozostałe informacje

Śmigłowiec LPR zmieni bazę. Trwa budowa nowego hangaru

Śmigłowiec LPR zmieni bazę. Trwa budowa nowego hangaru 0 0

W pobliże lotniska w Świdniku przeniesiona zostanie baza Lotniczego Pogotowia Ratunkowego, które stacjonuje teraz w podlubelskim Radawcu.

Wielkie testowanie Podlasiu Biała Podlaska

Wielkie testowanie Podlasiu Biała Podlaska 0 0

Piłkarze z Białej Podlaskiej mają za sobą kolejny mecz kontrolny. Przy okazji obozu w Mielniku Podlasie zremisowało z Turem Bielsk Podlaski 2:2. Pierwsza połowa należała do rywali, którzy prowadzili 2:0. Po zmianie stron drużyna trenera Tomasza Złomańczuka zdołała jednak wyrównać

Avia Świdnik – Hetman Zamość 2:0. Zadecydowała końcówka

Avia Świdnik – Hetman Zamość 2:0. Zadecydowała końcówka 1 0

Ciekawy sparing został rozegrany na stadionie w Świdniku. Tamtejsza Avia podejmowała Hetmana Zamość, którego trenerem jest doskonale znany przy ul. Sportowej Jacek Ziarkowski. W lepszych humorach zawody kończyli gospodarze, którzy wygrali 2:0

Lublin: Skarpa i Górki bez ciepłej wody

Lublin: Skarpa i Górki bez ciepłej wody 0 0

Tysiące mieszkańców osiedli Skarpa i Górki będą przez trzy dni pozbawieni ciepłej wody w kranach.

Wyrzucił psa z auta i odjechał. Gdy wpadł, próbował się tłumaczyć

Wyrzucił psa z auta i odjechał. Gdy wpadł, próbował się tłumaczyć 7 1

Mężczyzna wyrzucił psa z auta i odjechał. Udało się go odnaleźć, bo całe zdarzenie widział inny kierowca.

Łęczna: 18-latka zdenerwowała dziewczyna, nietypowo odreagował

Łęczna: 18-latka zdenerwowała dziewczyna, nietypowo odreagował 1 2

18-latek po kłótni z dziewczyną uszkodził kilka samochodów. Teraz grozi mu do 5 lat więzienia

20. rocznica śmierci Zbigniewa Herberta. Uroczystości w lubelskim IPN
27 lipca 2018, 16:00

20. rocznica śmierci Zbigniewa Herberta. Uroczystości w lubelskim IPN 1 1

Co Gdzie Kiedy. W piątek, 27 lipca o godz. 16 w lubelskim oddziale Instytutu Pamięci Narodowej (ul. Wodopojna 2) odbędą się obchody upamiętniające 20. rocznicę śmierci Zbigniewa Herberta.

Mistrzostwa Polski w lekkoatletyce. Lublin dał radę! [zdjęcia]
galeria

Mistrzostwa Polski w lekkoatletyce. Lublin dał radę! [zdjęcia] 3 3

Na nowym stadionie przy al. Piłsudskiego odbyły się 94 mistrzostwa Polski. Padło wiele bardzo dobrych wyników. Sam obiekt też spisał się znakomicie, a jego bieżnia należy do najszybszych w kraju

Wpadli autem do rowu i poszli na piwo. Kierowca miał 3 promile

Wpadli autem do rowu i poszli na piwo. Kierowca miał 3 promile 0 2

Kierowca wpadł autem do rowu. Nie przejął się i razem z pasażerami postanowił pójść na piwo do pobliskiego sklepu. Mężczyzna miał 3 promile, a jego koledzy po 4.

Szpitale mogą zostać bez badań. W Lubelskiem szykują się kolejne protesty

Szpitale mogą zostać bez badań. W Lubelskiem szykują się kolejne protesty 35 15

Po lekarzach rezydentach oraz pielęgniarkach podwyżek zażądali szpitalni technicy wykonujący badania tomografem, USG, EKG, rezonans i prześwietlenia oraz wymierzone w raka zabiegi radioterapii. W szpitalu przy al. Kraśnickiej weszli w spór z dyrekcją, tak jak ich koledzy ze szpitala przy ul. Jaczewskiego w Lublinie i z Kraśnika. Szykują się do tego także w innych placówkach

Energia Kozienice – Wisła Puławy 2:3. Na zmęczeniu też można wygrywać

Energia Kozienice – Wisła Puławy 2:3. Na zmęczeniu też można wygrywać 6 1

Chociaż brakowało sił z powodu ciężkich treningów, to piłkarze Jacka Magnuszewskiego zaliczyli w kolejne sparingowe zwycięstwo. Tym razem Wisła pokonała na wyjeździe czwartoligową Energię Kozienice 3:2. I to na boisku rywala

"Doktor Murek" i "Przełęcz Ocalonych" w Kinie w Bramie
27 lipca 2018, 21:00

"Doktor Murek" i "Przełęcz Ocalonych" w Kinie w Bramie 2 0

Co Gdzie Kiedy. Fundacja Ruchu Solidarności Rodzin zaprasza na ostatnie lipcowe projekcje w ramach plenerowego Kina w Bramie (ul. Królewska 3). W dniach 27-28 lipca zobaczymy klasyczną polską produkcję Doktor Murek oraz oscarowe, epickie kino Mela Gibsona Przełęcz Ocalonych.

Chciała uniknąć zderzenia z dzikiem, wjechała w drzewo [zdjęcia]

Chciała uniknąć zderzenia z dzikiem, wjechała w drzewo [zdjęcia] 0 9

Pięć osób trafiło do szpitala po tym, jak kierująca BMW straciła panowanie nad autem i uderzyła w drzewo. Próbowała uniknąć zderzenia z dzikiem

Motocyklista zderzył się z kombajnem, zginął na miejscu [zdjęcia]
galeria

Motocyklista zderzył się z kombajnem, zginął na miejscu [zdjęcia] 30 10

Tragiczny wypadek na drodze Józefów - Hamernia w powiecie biłgorajskim. Nie żyje 48-letni motocyklista

We trzech pobili 31-latka z Lublina

We trzech pobili 31-latka z Lublina 0 3

Trzech bandytów pobiło mieszkańca Lublina. 31-latek przebywa w szpitalu

ALARM24

Widzisz wypadek? Jesteś świadkiem niecodziennego zdarzenia?
Alarm24 telefon 691 770 010

Wyślij wiadomość, zdjęcie lub zadzwoń.

Kliknij i dodaj swojego newsa!

Najczęściej czytane

Dzisiaj · Tydzień · Wideo · Premium

Uwaga czytelniku!

Informujemy, że w dniu 25 maja 2018 r. na terenie całej Unii Europejskiej, w tym także w Polsce, wejdzie w życie Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego w sprawie ochrony danych osobowych. W związku z tym chcielibyśmy Ci przekazać kilka informacji na temat zasad przetwarzania Twoich danych osobowych przez administratora portalu www.dziennikwschodni.pl – spółkę Corner Media sp. z o.o. z siedzibą w Lublinie.

Bardzo prosimy, zapoznaj się z tymi informacjami uważnie, są to bowiem sprawy bardzo istotne. Jeśli jesteś osobą małoletnią poniżej 16. roku życia, koniecznie przekaż tą wiadomość swoim opiekunom, którzy następnie powinni wytłumaczyć Ci, o co w niej chodzi i dlaczego się do Ciebie zwracamy.

Czym jest RODO?

RODO to potoczna nazwa Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE. W Polsce będzie ono obowiązywało od 25 maja 2018 r. Akt ten wprowadza nowy standard ochrony danych osobowych, nakładając na podmioty przetwarzające te dane (administratorów danych) szereg obowiązków, w tym obowiązek poinformowania Ciebie o sposobie przetwarzania Twoich danych, celach w jakich Twoje dane są przetwarzane oraz o uprawnieniach przysługujących Ci w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez administratora danych.

Administrator danych

Administratorem Twoich danych osobowych jest Corner Media Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Lublinie, ul. Krakowskie Przedmieście 54, 20-002 Lublin, wpisana do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego przez Sąd Rejonowy Lublin – Wschód z siedzibą w Świdniku, VI Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, za numerem KRS 0000507517, NIP 7123286919, kapitał zakładowy – 50.000,00. PLN

Możesz się z nami skontaktować zarówno pod adresem:
Corner Media Spółka z o.o.
ul. Krakowskie Przedmieście 54
20-002 Lublinie

jak i mailowo: online@dziennikwschodni.pl

oraz telefonicznie: 81 46-26-800

Rodzaj przetwarzanych danych osobowych

Przetwarzamy dane osobowe podane przez Ciebie podczas procesu rejestracji konta na portalu www.dziennikwschodni.pl, a także dane, które są zbierane podczas korzystania przez Ciebie z tego portalu. Chodzi o dane zbierane i zapisywane w plikach cookies. Więcej na temat plików cookies przeczytasz w naszej polityce prywatności.

Pamiętaj, rejestracja konta na portalu www.dziennikwschodni.pl nie jest obowiązkowa. Nie masz także obowiązku podawania nam swoich prawdziwych danych podczas procesu rejestracji, jak również nie musisz podawać nam wszystkich danych, o które pytamy. Może się jednak zdarzyć tak, że nie posiadając Twoich wszystkich danych albo nie posiadając Twoich prawdziwych danych, nie będziemy w stanie świadczyć Ci wszystkich usług, które oferujemy oraz wywiązać się z wszystkich obowiązków określonych w regulaminie portalu dziennikwschodni.pl (np. zapewnić Ci odpowiedniego bezpieczeństwa w zakresie odzyskania danych dostępowych do konta).

Cel przetwarzania danych osobowych

Głównym celem przetwarzania przez nas Twoich danych jest zapewnienie Ci pełnej funkcjonalności działania serwisu dziennikwschodni.pl, dostępu do usług świadczonych przez nas w ramach tego serwisu, zapewniania Ci bezpieczeństwa podczas korzystania z serwisu (np. w przypadku prób nadużyć) oraz wywiązanie się przez nas z obowiązków umownych wynikających z regulaminu portalu Dziennikwschodni.pl.

Dodatkowy cel przetwarzania danych osobowych to tzw. marketing własny, tj. przetwarzanie danych wyłącznie na nasze wewnętrzne potrzeby w celach analitycznych, badawczych, statystycznych, w szczególności poprzez dążenie do jak najpełniejszego dostosowania treści wyświetlanych na naszych stronach do Twoich preferencji i zainteresowań.

Ponadto, o ile wyrazisz na to zgodę, będziemy mogli przetwarzać Twoje dane osobowe w celach marketingowych (marketing zewnętrzny), w tym przekazywać Twoje dane podmiotom z nami współpracującym – agencjom reklamowym i naszym partnerom handlowym. Pamiętaj, że zgoda na przetwarzanie Twoich danych w celach marketingowych jest całkowicie dobrowolna i możesz ją w każdej chwili wycofać.

Pamiętaj także, że jeżeli jesteś osobą małoletnią, która nie ukończyła 16. roku życia, przesyłanie informacji w celach marketingowych może nastąpić wyłącznie po wyrażeniu zgody przez Twojego rodzica lub opiekuna.

Podstawy prawne przetwarzania danych

Twoje dane osobowe mogą być przetwarzane wyłącznie zgodnie z określonymi w obecnie obowiązujących przepisach podstawami prawnymi. W zależności od celu przetwarzania danych możemy wyróżnić trzy główne podstawy prawne przetwarzania danych.

Pierwszą podstawą przetwarzania danych jest niezbędność do wykonania umów o świadczenie usług. Mamy z nią do czynienia wtedy, gdy przetwarzanie danych jest niezbędne w celu zapewnienia Ci sprawnego, bezpiecznego korzystania z naszego serwisu wraz z jego wszystkimi funkcjonalnościami. Umowy o świadczenie usług to regulaminy, w tym regulamin portalu dziennikwschodni.pl, który akceptujesz decydując się na korzystanie z naszego serwisu.

Drugą podstawą przetwarzania danych jest uzasadniony interes administratora danych. Mamy z nim do czynienia w przypadku prowadzenia pomiarów statystycznych oraz działań z zakresu marketingu własnego przez administratora danych.

Wreszcie, trzecią przesłanką przetwarzania danych jest Twoja dobrowolna i świadoma zgoda. Na jej podstawie Twoje dane mogą być wykorzystywane w celach marketingowych, a także w celu profilowania.

Pamiętaj, zgody udzielasz w pełni dobrowolnie. Masz także prawo do cofnięcia udzielonej zgody na przetwarzanie Twoich danych osobowych w dowolnym momencie. Wycofanie zgody nie będzie miało jednak wpływu na zgodność z prawem przetwarzania, którego dokonano na podstawie zgody przed jej cofnięciem.

Podmioty, którym możemy przekazywać dane

Co do zasady Twoje dane osobowe będą przez nas wykorzystywane wyłącznie na nasz własny użytek.

W pewnych sytuacjach możemy jednak przekazać Twoje dane podmiotom z nami współpracującym: – naszym partnerom handlowym, podwykonawcom oferowanych przez nas usług, agencjom marketingowym.

Dodatkowo, w przypadkach ściśle określonych w przepisach prawa, będziemy zobligowani przekazać Twoje dane podmiotom uprawnionym do ich uzyskania na podstawie obecnie obowiązujących przepisów prawa (np. policji czy prokuraturze), pod warunkiem oczywiście, iż wystąpią do nas z takim żądaniem, powołując się na określoną podstawę prawną.

Okres przechowywania danych

Twoje dane osobowe będą przechowywane tak długo, jak będzie to niezbędne do zapewnienia Ci dostępu do usług oferowanych przez serwis www.dziennikwchodni.pl Oczywiście, możesz w każdym czasie złożyć wniosek o zaprzestanie przetwarzania swoich danych osobowych, ich zmianę lub usunięcie.

Informacje o prawach przysługujących osobie, której dane dotyczą

Musisz wiedzieć, że niezależnie od tego, na jakiej podstawie przetwarzamy Twoje dane, masz zawsze prawo dostępu do nich oraz ich poprawiania. Możesz również w każdym momencie żądać ich usunięcia lub cofnąć albo ograniczyć wcześniej udzieloną zgodę na przetwarzanie danych osobowych, przy czym wycofanie danej zgody nie wpływa na administratora danych do przetwarzania danych w celu określonym w danej zgodzie do chwili jej wycofania.

Masz również prawo wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania Twoich danych osobowych.

Możesz też zażądać od administratora danych osobowych przeniesienia Twoich danych lub uzyskania kopii Twoich danych, z tym jednak zastrzeżeniem, że prawo to nie może wpływać niekorzystnie na prawa i wolności innych osób. Administrator danych będzie realizował Twoje żądania w zakresie posiadanych możliwości technicznych.

Informacje o prawie do wniesienia skargi

Organem nadzorczym nad administratorem danych osobowych jest Generalny Inspektor Danych Osobowych, do którego masz prawo wnieść skargę za każdym razem, gdy Twoje dane będą przetwarzane w sposób w Twojej ocenie nieprawidłowy.

Informacje o tym, czy podanie danych jest wymogiem ustawowym lub umownym, czy jesteś zobowiązany do ich podania

Nie jesteś zobowiązany do podawania nam swoich danych osobowych ani wyrażania zgody na ich przetwarzanie, z tym jednak zastrzeżeniem, że ich podanie może okazać się niezbędne dla korzystania z określonych funkcjonalności serwisu.

Jest także możliwe, że jeśli nie wyrazisz zgody na przetwarzanie danych osobowych lub cofniesz wcześniej udzieloną zgodę, nie będziemy mogli zapewnić Ci dostępu do niektórych oferowanych przez nas usług, przy czym zawsze w takim wypadku zostaniesz o tym poinformowany.

Informacje o profilowaniu

Czym jest profilowanie? To zbieranie wszelkich informacji, które pozwalają bezpośrednio lub pośrednio zidentyfikować osobę, która jest poddawana profilowaniu. Profilowanie odbywa się najczęściej przy użyciu systemów informatycznych, w sposób zautomatyzowany, za pomocą specjalnych algorytmów uwzględniających określone wcześniej kryteria. Wyniki profilowania mogą być wykorzystywane m.in. do celów marketingowych, np. w celu spersonalizowania reklamy kierowanej do danego użytkownika lub przygotowania oferty uwzględniającej jego potrzeby lub preferencje.

Oświadczamy, że na chwilę obecną nie profilujemy Twoich danych. Jeśli jednak zaczniemy, zostaniesz o tym uprzednio poinformowany i będziesz miał prawo nie wyrazić na to zgody.

Bardzo prosimy o uważne zapoznanie się z powyższymi informacjami. Gdy już to zrobisz, kliknij przycisk Zapoznałem się z informacją. Przejdź do serwisu.

Rozumiem

Używamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Więcej informacji w naszej polityce prywatności.